Sulama, Gübreleme ve Budama

Sulama
Kestane her ne kadar doğal ortamında sulanmadan yetişmekteyse de, daha öncede ifade edildiği üzere yaz kuraklıklarına hassas olan bir bitki olup, bu dönemde sulama yapılması verimi ve kaliteyi artırmaktadır. Ülkemizde yaz kuraklığının belirgin olarak hissedildiği Akdeniz ikliminin etkili olduğu sahalarda Temmuz, Ağustos ve hatta Eylül aylarında sulama yapılmalıdır. Eğer sulama yapılamıyorsa toprak nemini muhafaza edebilmek için önlem alınması gerekmektedir. Bu durumda yağışın yeraltına sızmasını kolaylaştırmak ve buharlaşmayı engellemek için eğimli arazilerde sekiler oluşturulmalıdır. Eğim değerleri az olan bahçelerde ise toprak nemini ve sıcaklığını koruyucu malçlama2 yapılmalıdır (Soylu, 2004: 50).Bu yöntem genellikle çevredeki çam pürü, bitki sapları, saman, çam kabuğu ve dikenli yumakların ağaçların dibine 3-4 cm kalınlığında serilmesi şeklinde yapılmaktadır. Bu sayede aynı zamanda toprakta yabancı otların gelişimi de önlenmektedir.

Kestane kurağa hassas meyve türlerindendir. İlk dikim yıllarında fidanları toprağın nem durumuna göre 2-3 defa sulamak gerekir. Sonraki yıllarda da sulama yapmak yararlı olur. Ancak bu mümkün değil ise topraktaki suyun muhafazasını sağlayacak tedbirler alınmalıdır. Bu amaçla meyili fazla olan yerlerde sekileme yapılmalıdır. Saman vb. maddeler ile ağaçların altlarına malçlama yapılmalıdır.

 

Gübreleme
 

Kestane üretiminde gübreleme kuşkusuz birçok bitki de olduğu gibi önemli beşeri faaliyetlerden biridir.Ancak ülkemizdeki kestaneliklerde yeterli ve bilinçli düzeyde gübreleme yapıldığı söylenemez. Kestane üreticileri genellikle hem çiftlik gübresi hem de azot, fosfor, potasyum gibi suni gübreler kullanılmaktadır. Bunlardan ahır gübresinin kestanelikler kurulurken dekara 4-5 ton dolayında, 20-30 cm’lik pulluk derinliğine verilmesi önerilmektedir. Azot gübresi genellikle ağaçların yaşına göre değişmektedir Toprak analizi sonuçlarına göre gerekli olan gübre çeşidi ve miktarı hesaplanarak verilmelidir. Kesin bir gübreleme miktarı yoktur.

 

Budama

Kestane ağaçlarında yıllık bakım işlerinden biri de budamadır. Dikimi yapılan fidanlara ilk yıllardan itibaren bakım ve budaması iyi yapılırsa verim çağına geldiğinde ağacın kök ve taç dengesi sağlanmış olur böylece tam verim çağında alınması gereken ürün alınmış olur. Kestanelere verilecek en uygun terbiye şekli Modifiye lider (doruk dallı) terbiye sistemidir .Doruk dal, belli bir yüksekliğe ulaşınca büyümeyi kontrol amacıyla kesilebilir.
 

Doruk dalı budaması;

a)Ana dallar ağacın dört yönünü kapsayacak şekilde kuvvetli dallardan seçilir.

b)Ana dallar birbirlerine çok yakın yerlerden veya aynı noktadan çıkmamalıdır.

c)Dar açılı dallar kırılmaya meyilli olduğu için 50-70 derecelik bir açı bulunmalıdır. d)Yıllık sürgünlerde fazla kısaltma yapılmaz, çünkü devamlı sürgün oluşumuna yol açacağından meyveye yatmayı geciktirir. Gerekli yerlerde büyümeyi önlemek için uç alma yapılabilir. e)Genç ağaçlarda aşırı budama yapmak bodurluğa yol açacağından verim düşüklüğüne yol açabilir. Yere yakın dallar yavaş yavaş çıkartılır.(verime yattıktan sonra)

Verim çağındaki ağaçlarda gerekli yerlerde dal seyreltmesi şeklinde budama yapılmalıdır. Yıllık sürgünlerde kesinlikle kısaltma yapılmaz. Çünkü tomurcuklar yıllık sürgünlerin ucunda oluşur.

Yaşlanmış, verimden düşmüş ağaçlarda ana dallar kuvvetli budanarak yani kabaklama yapılarak yeni sürgün oluşumu sağlanır. Böylece gençleştirme yapılarak verim almak mümkün olur.