Kestanenin Tanımı ve Tarihçesi

Kestane, kayıngiller (Fagaceae) familyasından Castanea cinsini oluşturan ağaçların ve bu ağaçların yenilebilen tohumlarına verilen ad. Kışın yaprağını döken, uzun mızrak biçimindeki yapraklarının kenarları keskin kaba dişli, üzeri sivri batıcı dikenlerle kaplı meyve örtüsü içinde yer alan, nişastalı meyveleri yaban hayatı ve insanlar için besin kaynağı olan, odunu çok dayanıklı ve değerli, kuzey yarıkürede, ülkemizde bir türü yetişen uzun boylu orman ağacı” olarak tanımlanmaktadır

Türkiye ve Kafkasya’da uzun yıllardır doğal ormanlarından veya kültüre alınan bireylerinden faydalanılan önemli bir türdür. Günümüzde bu türün önemi, meyvesi, odunu, yaprağı ve çiçeğinin ülke genelinde yaygın ticari ve eviçi kullanımından kaynaklanmaktadır.

Kestane, Türkiye’de Marmara ve Kuzey Anadolu’da özellikle yapraklı türlerle (meşe, gürgen, kayın vb.) karışık meşcereler kurmakta, Ege ve Akdeniz Bölgelerinde ise lokal olarak doğal yayılış göstermekle birlikte daha çok kültürü yapılmaktadır.Bu ağaç türünün genel coğrafi yayılışı, Güney Avrupa, Türkiye ve Kafkasya’dır. Genel yayılış olarak incelendiğinde bu türün submediterran iklim bölgelerinin ağacı olduğu görülmektedir.

Dünyada kestanenin doğal yayılım alanları, Doğu Asya (Çin, Kore, Japonya) Türkiye, Güney Avrupa ve Kuzey Amerika’dır. Daha ziyade Kuzey Yarım Küre’de yerli türleriyle birlikte kestane ormanları şeklinde doğal olarak yetişmektedir. Ağırlıklı olarak yetişen başlıca ülkeler Çin, Kore, Japonya ve Akdeniz ülkeleridir. Akdeniz havzasında yer alan ülkemizde ise Anadolu’nun Karadeniz, Marmara ve Ege bölgeleri gibi nemli koşulları orman alanlarında Castanea Sativa Mill (Avrupa kestanesi) türü kestane doğal olarak yetişmektedir.